Derya Önder

nihayetinde insan küser. bizim şiir tarihimiz biraz da küsmeler tarihidir. çok şair vardır, an gelmiş çekilmiştir. küsmüştür. nerden mi çekilmiştir? şiirden, şiir kamusundan, dergilerden, eskilerin meyhane buluşmalarından… kiminde tavşan dağa küsmüştür, dağın umurunda olmamıştır. kiminde tavşan küstüğünün dağ olmadığını bir vakit gelmiş ancak fark etmiştir. içi rahatlamıştır. kiminde “zirvedeyken” çekilme planı uygulanmıştır. (zirveler haritada işaretlenmemiştir)

• Eğer şiir yazdığınızda geceyarısı da olsa (hatta özellikle geceyarısı) okumak için yanınızda uyuyan sevgiliniz ya da karınızı/kocanızı uyandırmıyorsanız ya da telefon edip ona telefonda şiirinizi okumuyorsanız;
• Eğer kitabınızın adı “tatile giderken yana alınacak kitaplar” listesinde geçmiyorsa;
• Eğer bir köşe yazarı ya da eleştirmen kitabınızdan söz etmediyse;
• Eğer hâlâ kişisel bir manfiesto yazmadıysanız;

PAGAN ŞİİR

………………………………………björk’ün “pagan poetry” şarkısından hareketle,

beyaz zambakların kıvrılarak açma mevsimi
kıvrılırken ölüp kalacaklar

frenleri boşalmış bir bisikletin pedallarına
sıkıştırılmış… durursak çarparız… durursak
beyaz zambaklar… solar, mevsimi…

anlaşılmaz seslerle söyleniyor sözler
zambakların beyaz boyunları göğe değecek
oysa, mevsimi…

mavi çiçekleri olan ince bir bluz… düğmeleri hiç kopmamış

Paşa çayı diye bir şey vardı eskiden… Hâlâ var mı bilmiyorum ama artık çocuklara çay içirilmesinden yana değil bilirkişiler… Neyse, paşa çayı kısmı fazla serbest bir çağrışımla alakalı… Asıl mesele paşa gönüller çağı…

Taşımaktan esef etmediğim yüklerden birisiydi öteki-siz çıktığında arkadaşlarla onu matbaadan almak ve Pentimento’ya götürmek ya da gerektiğinde kitabevlerine… Her zaman sıkıntılıydı dağıtım işleri, hâlâ düzelmediğini, bu işlerin ancak dergi emekçilerinin olağandışı çabalarıyla ilerlediğini de görüyorum. Aynı şey şiir kitaplarının da değişmez kaderi gibi duruyor.

BY JOHN ASHBERY

This poem is concerned with language on a very plain level.

ve orda aşk vardı
karşıdan karşıya geçerken
otobüsten inerken
musluk habire damlarken
çok bilinmeyenli bir denklem gibi
fizik kurallarına son derece uygun
ya da değil
ne fark eder aşk vardı ordaydı
olmayan her şeyle birlikte
kucaklayandı dünyayı…

sarıydı, sıcaktı.. boğuk.. ve öfkeli..
“next” aşk… ölü dün ve meçhul yarının arasında
sıcak bir bugün…
vardı ordaydı kendisi yoksa bile
toprağı yaran saban kadar derin izler bırakarak
bir duvarı çatlatacak kadar rutubetli, nemli, ıslak..
bir duvarı benim için çeken

trenler ve tren yolları
saçılmış yeryüzüne
boşuna değil makas değiştirişi
yüzümden yüzüne kalkan trenlerin

bütün boğazlarını geçmek için
sonsuz bir teselli istiyorum evrenden
bilinmeyen kıtalarında adımlarımı açmak

biz daha yeni uyanmışlar
cebirsiz ilişkiler meydanında kaybolup kaybolup
ev yolunu gözü kapalı bulanlar

ev bahçesindeki otları hiç temizlemeyen bir adamın
bütün olmayanları duvara astığı
karşısına geçip geçip baktığı

trenler giriyor şehre
susuz hayalleri yürüyor makinistlerin

sonra şehir kalkıp yürüdü

uzundur uyandırmadığımız dev
dev gibi parmakları devin
devinen her şey kımıldadı

üflendi yüzyılın uykusu
herkesin evinde beslediği dev
o dev uçup gitti

dev gibi sessizliği yığılıp kaldı
sıyrılınca içinden ruhu
dev gibi teni yığıldı kaldı

saklı fotoğraflarında saydam
hepsi de negatif aşkların izleri
negatif bir karanlık bıraktı bana
kalkıp bir gece geldi yatağıma
elimi sürmedim o gece deve
dokunmadım geçmişle örülü kalbine

ben çatmasam nasıl çatılırdı
bakmasam nasıl bakılırdı

ehli modern
uyuyor ışıkları kapatmış
bu akşam geç dönmüş evine
yine unutmuş kontrol etmeyi muslukları
birinci gece
sabrı derleyip koyduk kenara

yeni bir haber daha yayılıyor evrene
tüm savaş suçluluları, aşk suçluları
kim anlatmadan söylüyorsa, o biraz yalan
o biraz uydurma, biraz tevekkül

birinci gece
ayaz dindi, söylemekten geri durdu duvarlar
komşularımız yeni taşındılar

bana kim rüya anlatacak şimdi görülsün gece
sabah akıtıp dursun olmamış rüyayı
birinci gece geliyorsun