Dünyayı kazanıp ruhunu kaybetmek ya da batarken bile özgür olmak

Yaygın bir trajedi.

Üzerime alınmıyorum çünkü hayatım bunun mücadelesini vermekle geçti. Tüm profesyonel alanlarda bile... Gerekiyorsa gidildi, kapılar çarpıldı, geri dönülmedi, bu yüzden de dünya hiçbir zaman tam kazanılamadı ve çoğu zaman kaybedildi, iyi ki de öyle oldu, az oldu.

Şarkıdaki kadar genelleyemesem de ("Tanıdığım herkes / dünyayı kazandı ama ruhunu kaybetti") bu güruhun hızla çoğaldığı görülüyor.

Bir klip ise bu kadar iyi anlatabilirdi ait olduğu şarkının ruhunu.

Morcheeba, "Londra çıkışlı" İngiliz bir grup. Çok sevdiğim, defalarca dinlediğim şarkılarından bir diğeri de Sounds of Blue... Daha önce buraya yazdığım bir gün atıfta bulunmuştum "batarken bile özgür olmak" şeklinde:

Bu da ekleyeceğim son şarkıları olsun: Enjoy the Ride
Bu müziklerin içinde hep dünyanın sıradan kıyılarından uzaklaşan, herkesin gittiği yerlere gitmeyen bir seyir var. Bunu çok kıymetli buluyorum.